Bastiaan

Drie keer eerder is hij opgenomen geweest. Telkens gleed hij terug in zijn verslaving aan heroïne, cocaïne en alcohol. Hij wilde geen nazorg, geen extra hulp, was hardleers. De derde keer ging hij zo hard achteruit, dat er iets moest veranderen. “Als ik aan de toekomst dacht, zag ik een begrafenis. Die van mezelf.”

"Tegelijk met de meubels bouw ik aan hernieuwd vertrouwen"

Bij het Leger des Heils pakt Bastiaan de boel anders aan. Alleen afkicken was dit keer niet genoeg. De therapie die hij hier volgt, hangt nauw samen met de arbeidsreïntegratie van 50|50 Wood. Vier dagen per week staat hij in de werkplaats. “Dat werkt goed voor mij. Tijdens het werk heb ik de tijd en ruimte om de therapie te laten bezinken. Maar ik heb ook plezier in wat ik doe. En ik maak mooie dingen: het moet goed zijn, anders doe ik het niet.”Hij blijkt talent te hebben. Niet alleen voor het zagen en timmeren zelf, maar ook voor het ontwerpen. Het werk geeft hoop voor de toekomst. “Tegelijk met de meubels bouw ik aan hernieuwd vertrouwen. Het breekt je psychisch af als iedereen aan je twijfelt. Hier laten ze me gewoon mijn werk doen, durven ze het aan mij over te laten. Dat geeft een gevoel van eigenwaarde. Dat maakt trots. Mensen zien mijn goeie kanten weer. Als ik hier ooit wegga, wil ik mijn eigen ervaringen gebruiken om anderen te helpen. Mijn nieuwe huis richt ik dan in met meubels die ik zelf bouw. Ik heb al een heleboel ideeën.”